Υπάρχουν στιγμές που η μουσική παύει να είναι απλή ακρόαση και γίνεται παιχνίδι σκέψης. Όχι με κανόνες, αλλά με διαθέσεις. Ένα υποθετικό σενάριο, σχεδόν αυθαίρετο, που λειτουργεί σαν αφορμή για να φανεί τι μένει όταν όλα τα υπόλοιπα σβήνουν.Η ιδέα της «διάσωσης» λίγων τραγουδιών δεν είναι άσκηση αυστηρής λίστας· είναι τρόπος να μιλήσει κανείς για προσωπικές σταθερές, μνήμες και επιστροφές
Ακόμη κι ως παιχνίδι, τέτοιες λίστες κουβαλούν βάρος. Όχι γιατί είναι οριστικές, αλλά γιατί αποτυπώνουν μια συγκεκριμένη στιγμή ακρόασης — ένα τώρα, με τις θερμοκρασίες, τις σκέψεις και τα προσωπικά φίλτρα του.
30 (+1) Κομμάτια που αξίζει να σωθούν
* Της ζέστης τα καμώματα (μη με πάρετε στα σοβαρά, παίζω)
Ήρθε που λέτε χθες στον ύπνο μου ο άγνωστος θεός Φοροσέως και μου ανακοίνωσε χωρίς περιστροφές ότι σκοπεύει να καταστρέψει το σύνολο του pop/rock μουσικού στερεώματος, πλην όμως μου δίνει το δικαίωμα να διασώσω 30 ΜΟΝΟ κομμάτια. Δύσκολη, πολύ δύσκολη, πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Ας ξεκινήσω λοιπόν, αφού δεν μου άφησε περιθώρια. Εντόπισα τριάντα που αξίζει σίγουρα να σωθούν. Δυστυχώς (κι ευτυχώς βεβαίως), δεν είναι τα μόνα, είναι πάρα πολύ περισσότερα.
Και τώρα, ο κατάλογος διάσωσης — με μικρές υποσημειώσεις, γιατί αλλιώς δεν γίνεται. Τα “30” έγιναν “30+1” από ανάγκη: κάποια τραγούδια δεν χωράνε να μείνουν έξω.
01. Lindsay Cooper: Horse walz
02. The Triffids: In The Pines
Τα δυο ωραιότερα ίσως βαλσάκια εκτός λογίου (κλασικού) ρεπερτορίου.
03. The Fibonaccis: Had It With Girls
Κοσμοπολίτικο, νουάρ, pop και avant-garde, όλα μαζί!
04. Krzysztof Komeda: Lullaby from Rosemary's Baby - 1968
Αυτός κάνει κουμάντο, είναι φυσικό να σώσω το νανούρισμα του.
05. Simon & Garfunkel: America
Η μόνη Αμερική που αγάπησα.
06. Big Star: Holocaust
Τρομερό, φρικώδες και απολύτως αληθές.
07. Genesis: Fly on a Windshield / Broadway Melody of 1974
(Θα κλέψω εδώ - 2 σε 1) Θα του(ς) είμαι πιστός μέχρι θανάτου αφού καθόρισαν μέχρι και τη μάρκα τσιγάρων των νιάτων μου.
08. Roxy Music: Out Of The Blue (από το Viva!)
Ένας ζωντανός μουσικός καταπέλτης.
09. Procol Harum: A Salty Dog
Μικρός ήθελα να γίνω καπετάνιος σε τρικάταρτο.
10. Talking Heads: Listening Wind
Δεν μπορείς να διώχνεις κόσμο από κλεμμένη γη!
11. Anthony Phillips: Scottish Suite I. Salmon Leap
Πάνω από το σπίτι που γεννήθηκα υπήρχε ένα δασάκι γεμάτο πευκοβελόνες και βελανίδια.
12. Tortoise: I Set My Face to the Hillside
Σε στήνει στον τείχο.
13. Art Zoyd: Häxan, pt. 1
Ο προχώ (κακός) εαυτός μου.
14. Pink Floyd: Interstellar Overdrive
Σιγά που δεν θα τόσωζα.
15. Van Der Graaf Generator: House With No Door
Η μόνη Πόρτα είναι τούτο εδώ το αριστούργημα.
16. King Crimson: Fallen Angel
Αν είχα ποτέ μου παίξει έτσι κιθάρα, απέ θα τάκοβα τα χέρια μου.
17. Fleetwood Mac: Sands of Time
Μουσική από ένα μακρινό, τρυφερό παράδεισο.
18. Kinks: Do You Remember Walter
Αξέχαστος ΑΥΤΟΣ ο Walter.
19. Legendary Pink Dots: Waiting For The Cloud
Το συγκλονιστικότερο οργανικό medley όλων των εποχών.
20. This Heat: A New Kind of Water
Ιδιοσυγκρασιακό και καινοτόμο απ' όπου κι αν το πιάσεις.
21. The Beatles: Eleanor Rigby
Οι παλαίμαχοι της ζωής, εκτός από το να είναι ο βασικός λόγος που κυβερνάει η ΝΔ έχουν και μιαν άλλη, τραγική διάσταση.
22. Lou Reed: Lady Day
Δεν μπορούσα βέβαια να τον αφήσω έξω, no no no.
23. David Bowie: The Man Who Sold The World
Αμφί σε όλα του αλλά τραγουδάρα.
24. CAN: Bring Me Coffee Or Tea
Δεν είναι απ' τα πολύ χαρακτηριστικά τους αλλά εγώ μ' αυτό τρελαίνομαι.
25. Randy Newman: God's Song
"ΜΕ έχετε πραγματικά ανάγκη..."
26. DOM: Introitus
Δεν υπάρχει κόσμος χωρίς αυτό.
27. The Go-Betweens: A Bad Debt Follows You
Δεν φτάνουν οι Triffids, χρειάζονται κι ετούτοι.
28. The Gun Club: Promise Me
Μόνο και μόνο για τις ανάποδες κιθάρες του.
29. Amon Düül II: Wolf City
Μακάρι να μπορούσα ολόκληρο το δίσκο.
30. Thinking Plague: Lycanthrope
Πανούκλες και λυκάνθρωποι (σε... λόγιο ύφος).
31. Chromb!: Le Fleuve Brison (bonus που “δεν γίνεται αλλιώς”)
...κι ένα ακόμα (γαλλικό) που θα τον παρακαλέσω να το χωρέσει -- δεν γίνεται αλλιώς.
Τα κομμάτια εδώ δεν μπήκαν για να συμφωνήσουμε όλοι—μπήκαν για να μη χαθούν: μικρά θαύματα, αλλόκοτα μονοπάτια, τραγούδια-σπίτια, οργανικά που σε ξεκολλάνε από τον τοίχο και φωνές που κουβαλάνε ολόκληρες δεκαετίες στην πλάτη τους. Προειδοποίηση: το “30” είναι αυστηρό μόνο στα λόγια. Στην πράξη, πάντα θα περισσεύει ένα ακόμα που “δεν γίνεται αλλιώς”.
Σχολιάστε με όποιο όνομα θέλετε: ανώνυμα, με ψευδώνυμο, με το όνομα του καλύτερου πρωθυπουργού που αυτή τη στιγμή εξατμίζει 💸 τα κονδύλια, με το όνομα της πεθεράς σας σε κατάσταση μόνιμης κρίσης 🧨 ή με κάτι που μόλις σας είπε το μον αμουρ σας💃.
Πετάξτε το σκατουλάκι σας εδώ 💩 — είναι ο μόνος χώρος που δεν θα το διαβάσει αλγόριθμος, ψυχολόγος ή εισαγγελέας (λέμε τώρα).
Μπορεί να απαντήσουμε. Μπορεί να κάνουμε πως απαντήσαμε. Μπορεί να σας αγνοήσουμε με πάθος 😈.
Κι αν τελικά σας γράψουμε εκεί που μας γράφουν διαχρονικά οι σωτήρες της πατρίδας, συγχαρητήρια 🎖️: μόλις κερδίσατε μια τιμητική θέση στο πάνθεον του μπλογκ, ανάμεσα σε θρυλικά μπινελίκια, αποτυχημένες ελπίδες και ιδέες που θα έπρεπε να είχαν μείνει προσχέδια.
🖤Λατρεύουμε τα μπινελίκια — και ιδίως αυτά που τρώγονται.🔥.
Χαβ ε νάις ντέι. (ή ό,τι τέλος πάντων). 💋