Η εικονογραφημένη αφήγηση Le pot de départ του Giovanni εντάσσεται στη σύγχρονη ευρωπαϊκή παράδοση της ερωτικής τέχνης που χρησιμοποιεί τον χώρο εργασίας ως σκηνικό ανατροπής ρόλων και κοινωνικών συμβάσεων.
Εδώ το αποχαιρετιστήριο πλαίσιο λειτουργεί ως αφορμή για τη διάλυση των ορίων ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, μετατρέποντας το σώμα σε φορέα συμβολισμού και το συλλογικό βλέμμα σε κεντρικό αφηγηματικό άξονα.
Η αλληλουχία εικόνων λειτουργεί ως οπτικό αφήγημα κλιμάκωσης: η συμμετοχή, η παρατήρηση και η εξουσία εναλλάσσονται, με τον θεατή να μετακινείται διαρκώς ανάμεσα σε απόσταση και εμπλοκή.
Εικόνες από το έργο (σειρά):
Η συγκεκριμένη αφήγηση διαβάζεται επίσης ως άσκηση οπτικής ρυθμικότητας: η επανάληψη, η παραλλαγή και η σταδιακή μετατόπιση των σχέσεων λειτουργούν ως μηχανισμός συνοχής, επιτρέποντας στο έργο να παραμένει αναγνώσιμο ως ενιαίο σύνολο και όχι ως αποσπασματική συλλογή εικόνων.
Σε άλλο έργο του Giovanni, η ερωτική εικονογράφηση αναπτύσσεται με διαφορετική αφηγηματική ένταση αλλά παρόμοια σκηνοθετική λογική διαθέσιμο εδώ.
Στην ανάγνωση του Giovanni, το “πάρτι” δεν είναι απλώς συμβάν, αλλά μηχανισμός αφήγησης: το συλλογικό βλέμμα οργανώνει τη ροή, ενώ η επανάληψη και η κλιμάκωση λειτουργούν ως οπτική γραμματική.
Σημείωση εκδοτικής παρουσίασης: Το παρόν post αντιμετωπίζει το υλικό ως εικονογραφημένη αφήγηση και τεκμήριο της ερωτικής εικονογραφικής παράδοσης.

Σχολιάστε με όποιο όνομα θέλετε: ανώνυμα, με ψευδώνυμο, με το όνομα του καλύτερου πρωθυπουργού που αυτή τη στιγμή εξατμίζει 💸 τα κονδύλια, με το όνομα της πεθεράς σας σε κατάσταση μόνιμης κρίσης 🧨 ή με κάτι που μόλις σας είπε το μον αμουρ σας💃.
Πετάξτε το σκατουλάκι σας εδώ 💩 — είναι ο μόνος χώρος που δεν θα το διαβάσει αλγόριθμος, ψυχολόγος ή εισαγγελέας (λέμε τώρα).
Μπορεί να απαντήσουμε. Μπορεί να κάνουμε πως απαντήσαμε. Μπορεί να σας αγνοήσουμε με πάθος 😈.
Κι αν τελικά σας γράψουμε εκεί που μας γράφουν διαχρονικά οι σωτήρες της πατρίδας, συγχαρητήρια 🎖️: μόλις κερδίσατε μια τιμητική θέση στο πάνθεον του μπλογκ, ανάμεσα σε θρυλικά μπινελίκια, αποτυχημένες ελπίδες και ιδέες που θα έπρεπε να είχαν μείνει προσχέδια.
🖤Λατρεύουμε τα μπινελίκια — και ιδίως αυτά που τρώγονται.🔥.
Χαβ ε νάις ντέι. (ή ό,τι τέλος πάντων). 💋