Το The New Home Cinema είναι μια εικονογραφημένη αφήγηση του Giovanni που αξιοποιεί τον οικιακό χώρο ως σκηνικό κοινωνικής ανατροπής και παρατήρησης.
Η αφήγηση εξελίσσεται μέσα από διαδοχικές εικόνες, όπου το βλέμμα, η συμμετοχή και η κλιμάκωση οργανώνονται με κινηματογραφική λογική.
Το έργο εντάσσεται στο ευρύτερο εικονογραφικό σύμπαν του δημιουργού, όπου η καθημερινότητα λειτουργεί ως αφετηρία σκηνοθετημένων αφηγήσεων ενηλίκων.
.jpg)
Σε άλλο έργο του Giovanni, η εικονογραφημένη αφήγηση αναπτύσσεται με διαφορετική χωρική λογική αλλά παρόμοια σκηνοθετική προσέγγιση, διαθέσιμο εδώ.
Στο έργο Le pot de départ, η εικονογράφηση του Giovanni λειτουργεί ως εξερεύνηση του συλλογικού βλέμματος και της δυναμικής ανάμεσα σε παρατηρητή και συμμετέχοντα, μέσα από μια ακολουθία σκηνών με έντονη κινηματογραφική ροή.
Σημείωμα: Το παρόν post παρουσιάζει το έργο ως εικονογραφημένη αφήγηση ενηλίκων με εκδοτική/αναλυτική προσέγγιση. Οι εικόνες παρατίθενται ως μέρος οπτικού αφηγηματικού συνόλου και όχι ως περιγραφή πραγματικών γεγονότων.
.jpg)
Σχολιάστε με όποιο όνομα θέλετε: ανώνυμα, με ψευδώνυμο, με το όνομα του καλύτερου πρωθυπουργού που αυτή τη στιγμή εξατμίζει 💸 τα κονδύλια, με το όνομα της πεθεράς σας σε κατάσταση μόνιμης κρίσης 🧨 ή με κάτι που μόλις σας είπε το μον αμουρ σας💃.
Πετάξτε το σκατουλάκι σας εδώ 💩 — είναι ο μόνος χώρος που δεν θα το διαβάσει αλγόριθμος, ψυχολόγος ή εισαγγελέας (λέμε τώρα).
Μπορεί να απαντήσουμε. Μπορεί να κάνουμε πως απαντήσαμε. Μπορεί να σας αγνοήσουμε με πάθος 😈.
Κι αν τελικά σας γράψουμε εκεί που μας γράφουν διαχρονικά οι σωτήρες της πατρίδας, συγχαρητήρια 🎖️: μόλις κερδίσατε μια τιμητική θέση στο πάνθεον του μπλογκ, ανάμεσα σε θρυλικά μπινελίκια, αποτυχημένες ελπίδες και ιδέες που θα έπρεπε να είχαν μείνει προσχέδια.
🖤Λατρεύουμε τα μπινελίκια — και ιδίως αυτά που τρώγονται.🔥.
Χαβ ε νάις ντέι. (ή ό,τι τέλος πάντων). 💋