Περνούσα τυχαία
Με δίχως παρέα
Και βλέπω στο υπόστεγο
Μια κούκλα ωραία
Της λέω: τι έγινε
Μου λέει: εντάξει
Ανοίγω την πόρτα
Και μπαίνει στο αμάξι
Μου λέει τ όνομά της
Την έδειρε η μαμά της
Και έφυγε απ το σπίτι οριστικώς
Με μάτια βουρκωμένα
Καλά που βρήκε εμένα
Που είμαι και σαΐνι οδηγός
Της λέω στα ίσια
Πηγαίνω Πατήσια
Σ ένα χοροπηδάδικο
Αγόρια κορίτσια
Μου λέει εντάξει
Αράζω τ αμάξι
Φορούσε κι ένα φόρεμα
Βελούδο μάξι
Ουίσκι με παγάκια
Πετάει τα γοβάκια
Και ρίχνει το χορό της η τρελή
Μου λέει σε γουστάρω
Ανάβει και τσιγάρο
Την κάναμε λαχείο δηλαδή
Γλεντήσαμε φίνα
Πληρώνω μια χήνα
Και έμεινε τ αμάξι μου
Χωρίς βενζίνα
Και παίρνω το τρόλεϊ
Και πάω σπίτι
Με βρίζει η γυναίκα μου
Παλιοαλήτη
Και έκανα την πάπια
Και ήπια και δυο χάπια
Από αυτά τα ηρεμιστικά
Και ξύπνησα και είδα
Ολόκληρη σελίδα
Μου έγραφε η γυναίκα μου «έχε γεια»
Σχολιάστε με όποιο όνομα θέλετε: ανώνυμα, με ψευδώνυμο, με το όνομα του καλύτερου πρωθυπουργού που αυτή τη στιγμή εξατμίζει 💸 τα κονδύλια, με το όνομα της πεθεράς σας σε κατάσταση μόνιμης κρίσης 🧨 ή με κάτι που μόλις σας είπε το μον αμουρ σας💃.
Πετάξτε το σκατουλάκι σας εδώ 💩 — είναι ο μόνος χώρος που δεν θα το διαβάσει αλγόριθμος, ψυχολόγος ή εισαγγελέας (λέμε τώρα).
Μπορεί να απαντήσουμε. Μπορεί να κάνουμε πως απαντήσαμε. Μπορεί να σας αγνοήσουμε με πάθος 😈.
Κι αν τελικά σας γράψουμε εκεί που μας γράφουν διαχρονικά οι σωτήρες της πατρίδας, συγχαρητήρια 🎖️: μόλις κερδίσατε μια τιμητική θέση στο πάνθεον του μπλογκ, ανάμεσα σε θρυλικά μπινελίκια, αποτυχημένες ελπίδες και ιδέες που θα έπρεπε να είχαν μείνει προσχέδια.
🖤Λατρεύουμε τα μπινελίκια — και ιδίως αυτά που τρώγονται.🔥.
Χαβ ε νάις ντέι. (ή ό,τι τέλος πάντων). 💋