Divine Comedy I — Franz von Bayros
Αυτή η ενότητα συνοδεύει μια σειρά εικόνων όπου η Θεία Κωμωδία αποκτά οπτική ένταση, με γραμμές που μοιάζουν να πάλλονται ανάμεσα στο σκοτεινό, το ονειρικό και το σχεδόν τελετουργικό.
Ο Franz von Bayros προσεγγίζει την αφήγηση όχι ως απλή “εικονογράφηση”, αλλά ως ερμηνεία: μορφές, βλέμματα και σκηνές που λειτουργούν σαν συμβολικά θραύσματα ενός εσωτερικού ταξιδιού, όπου η επιθυμία, η κρίση και η κάθαρση συνυπάρχουν χωρίς καθαρές διαχωριστικές γραμμές.
Οπτική γλώσσα
Οι συνθέσεις του χτίζουν μια ατμόσφαιρα που θυμίζει παρακμιακό συμβολισμό: λεπτομέρεια, θεατρικότητα και μια αίσθηση ότι κάθε σκηνή είναι ταυτόχρονα αφήγηση και υπαινιγμός. Οι αντιθέσεις λειτουργούν σαν κλειδί: το υπερβατικό ακουμπά το ανθρώπινο, το ιδεατό σκοντάφτει στο εύθραυστο, και η “λύτρωση” μοιάζει να απαιτεί κόστος.
Γιατί έχει σημασία σήμερα
Η σειρά αυτή επιβιώνει επειδή δεν εξωραΐζει. Κρατά την ποίηση κοντά στο υποσυνείδητο και επιτρέπει στον θεατή να σταθεί απέναντι από το έργο με προσωπική ανάγνωση, όχι με έτοιμη απάντηση. Οι εικόνες δεν ζητούν να “εξηγηθούν”· ζητούν να παρατηρηθούν.
Σχολιάστε με όποιο όνομα θέλετε: ανώνυμα, με ψευδώνυμο, με το όνομα του καλύτερου πρωθυπουργού που αυτή τη στιγμή εξατμίζει 💸 τα κονδύλια, με το όνομα της πεθεράς σας σε κατάσταση μόνιμης κρίσης 🧨 ή με κάτι που μόλις σας είπε το μον αμουρ σας💃.
Πετάξτε το σκατουλάκι σας εδώ 💩 — είναι ο μόνος χώρος που δεν θα το διαβάσει αλγόριθμος, ψυχολόγος ή εισαγγελέας (λέμε τώρα).
Μπορεί να απαντήσουμε. Μπορεί να κάνουμε πως απαντήσαμε. Μπορεί να σας αγνοήσουμε με πάθος 😈.
Κι αν τελικά σας γράψουμε εκεί που μας γράφουν διαχρονικά οι σωτήρες της πατρίδας, συγχαρητήρια 🎖️: μόλις κερδίσατε μια τιμητική θέση στο πάνθεον του μπλογκ, ανάμεσα σε θρυλικά μπινελίκια, αποτυχημένες ελπίδες και ιδέες που θα έπρεπε να είχαν μείνει προσχέδια.
🖤Λατρεύουμε τα μπινελίκια — και ιδίως αυτά που τρώγονται.🔥.
Χαβ ε νάις ντέι. (ή ό,τι τέλος πάντων). 💋